Wat leuk dat je een kijkje komt nemen! 

Welkom bij Achter de schermen van De Wereld van Brigida.

Op deze pagina nam ik in 2026 de toekomstige baasjes mee in alles wat er achter de schermen gebeurde. Ik deelde hier foto's, filmpjes en verhalen over de konijntjes, zodat zij vanaf het begin mee konden kijken.

Ik ben halverwege 2026 begonnen met deze pagina. De eerste nestjes en koppeltjes van dat jaar zul je hier daarom niet terugvinden. Toen het idee voor Achter de schermen eenmaal was ontstaan, ben ik steeds meer gaan delen en konden de toekomstige baasjes echt met mij meekijken.

Van de kleine pluizenbolletjes die nog bij hun moeder zaten tot het opgroeien, de eerste koppelingen, de castratie van de rammelaars en uiteindelijk het moment waarop een koppeltje klaar was om samen naar hun nieuwe thuis te verhuizen.

Ook de gewone dagelijkse momenten kwamen voorbij. Want juist achter de schermen gebeurt er vaak veel meer dan je op de rest van mijn website ziet.

De nieuwste update staat altijd bovenaan. Zo kun je makkelijk terugkijken en zien wat er allemaal is gebeurd.

Ben je misschien een toekomstig baasje van één van mijn koppeltjes? Dan geeft deze pagina je alvast een mooi kijkje in hoe ik te werk ga.

Wanneer er weer nieuwe nestjes zijn, maak ik opnieuw zo'n pagina. Zo kunnen de toekomstige baasjes vanaf het begin meekijken, hun konijntjes zien opgroeien en alle bijzondere momenten volgen totdat het tijd is om samen naar hun nieuwe thuis te verhuizen. 

Voor nu kun je hier lekker terugkijken naar Achter de schermen van 2026.

Ik wens je heel veel lees- en kijkplezier!

27 september 2026

En dan zijn alle koppeltjes verhuisd…

En dan is het ineens zover: alle koppeltjes zijn verhuisd.

Afgelopen vrijdag zijn Bink en Mimi naar hun nieuwe plekje gegaan en vandaag was het de beurt aan Archie en Mable. Daarmee zijn de laatste koppeltjes van dit jaar vertrokken.

Wat ben ik blij dat alle konijntjes weer een fijn en goed plekje hebben gevonden. 

Voor mij als fokker blijft dat namelijk ieder jaar weer spannend. Als de eerste nestjes geboren worden, weet ik natuurlijk nooit zeker of ik voor alle konijntjes uiteindelijk een geschikt thuis ga vinden. Ik kan proberen alles zo goed mogelijk te doen, veel tijd in de konijntjes steken en heel bewust kiezen hoe ik ze laat opgroeien en verhuizen, maar die zekerheid heb ik nooit.

En daarom voelt het extra fijn dat ik nu kan zeggen: ze hebben allemaal hun eigen plekje gevonden.

Ik kan terugkijken op een heel fijn konijnenjaar.

Begin dit jaar heb ik besloten om in de stal grotere verblijven te bouwen. Daardoor kon ik al in de winter rustig beginnen met het laten dekken van een paar voedsters en huppelden er in het voorjaar alweer van die heerlijke kleine pluizenbolletjes rond. 

Maar het grootste verschil zat voor mij eigenlijk in de planning.

Doordat ik eerder kon beginnen, hoefde ik niet meerdere voedsters tegelijk te laten dekken. De afgelopen jaren gebeurde het nog weleens dat er verschillende voedsters ongeveer tegelijkertijd zwanger waren en de nestjes elkaar snel opvolgden.

Dit jaar kon ik het veel beter spreiden.

Daardoor had ik veel meer rust en overzicht. Ik kon ieder nestje de aandacht geven die het nodig had en veel bewuster vooruit plannen. En ik merkte vooral dat ik het op deze manier zelf ook veel leuker vond.

Natuurlijk waren er ook dit jaar weer spannende momenten, verrassingen en dingen die anders liepen dan ik van tevoren had bedacht. Dat hoort er allemaal bij.

Maar als ik nu terugkijk en bedenk dat al die kleine pluizenbolletjes die hier geboren zijn uiteindelijk als koppeltje een fijn thuis hebben gevonden, dan maakt mij dat ontzettend blij. 

De verblijven worden nu steeds leger en daarmee komt er voor mij ook een rustigere periode aan.

Voor nu kijk ik vooral met een heel fijn gevoel terug op dit jaar.

Alle koppeltjes zijn verhuisd. Allemaal naar hun eigen plekje. En daar doe ik het uiteindelijk voor.

24 september 2026

Even wat rustiger achter de schermen…

De afgelopen tijd was het hier wat rustiger dan normaal, want ik heb de griep te pakken. Gelukkig lijkt het ergste inmiddels achter de rug te zijn, maar ik ben nog niet helemaal de oude.

En dan ben ik toch wel heel blij dat ik hier hulp heb. De kinderen en vrijwilligster Tamara, hebben de verzorging van de konijnen van mij overgenomen, zodat ik zelf zoveel mogelijk rust kon nemen. Alles ging dus gewoon door, alleen even met andere verzorgers. 

De voedsters hebben ondertussen lekker in hun buitenverblijven op het gras gezeten. Alleen lijkt dat bij Doortje niet helemaal goed te zijn gevallen.

Gisteren merkte ik dat ze niet wilde eten en stiller was dan normaal. Vanmorgen heb ik daarom een afspraak bij de dierenarts gemaakt en ben ik met haar langs geweest. Ze is helemaal nagekeken. Haar buik voelde gelukkig zacht aan, ze had geen koorts en haar ogen, oren en neus zagen er goed uit. De dierenarts kon verder niets afwijkends vinden, maar Doortje heeft wel een pijnstiller gekregen.

Waarschijnlijk heeft ze toch wat buikpijn gekregen na het eten van gras.

Vandaag heb ik haar daarom even in een ren op het korte gras gezet. Niet om haar lekker veel gras te laten eten, maar vooral zodat ze wat ruimte had om rustig rond te huppelen. Bewegen kan helpen om de darmen weer op gang te houden.

En gelukkig zag ik daar iets waar ik heel blij van werd: ze heeft zelf twee paardenbloemblaadjes en een paardenbloemstengel gegeten. Het is nog niet veel, maar op zo'n moment ben ik met ieder hapje blij.

Ik heb van de dierenarts medicatie meegekregen en blijf haar natuurlijk goed in de gaten houden.

Nu hoop ik vooral dat Doortje zich morgen alweer een stuk beter voelt, zelf weer goed gaat eten en mooie keutels blijft maken. En heel stiekem hoop ik natuurlijk ook dat ze zelf genoeg blijft eten, zodat ik niet met dwangvoeding aan de slag hoef.

Voor nu krijgt ze vooral rust, hooi en wat gedroogde kruiden binnen handbereik.

Soms loopt het achter de schermen gewoon even anders dan gepland. Nu mogen Doortje én ik allebei nog even verder opknappen.

17 september 2026

Het gaat supergoed met Archie en Bink

Het gaat gelukkig supergoed met Archie en Bink na hun castratie.

Ik had van tevoren al een ander, schoon verblijf voor beide koppeltjes klaargemaakt. Dus toen we gisteren weer thuiskwamen, konden ze daar meteen lekker bijkomen.

Omdat de wondjes van de rammelaars natuurlijk nog vers zijn, heb ik bewust weinig bodembedekking in de verblijven gelegd. Alleen in de wc ligt een laagje houtsnippers en daarnaast heb ik een bak met stro neergezet. Zo hebben ze toch een lekker plekje waar ze samen in kunnen liggen.

Na zo'n autorit, een castratie en daarna weer thuiskomen, zijn de konijntjes altijd even een beetje van slag. En degene die ze dat allemaal heeft aangedaan ( ik dus ) vinden ze dan tijdelijk ook wat minder leuk.

Gelukkig hoef ik nu alleen maar even kort te kijken of alles er bij de rammelaars netjes uitziet. Verder probeer ik ze vooral lekker met rust te laten, zodat ze rustig kunnen herstellen. Ook de voedsters laat ik zoveel mogelijk met rust.

Vanmorgen kregen ze gewoon weer hun bakje bix. Daarnaast heb ik op twee plekken hooi neergelegd met daartussen wat gedroogde weegbree.

En zoals op de filmpjes mooi te zien is, heeft ieder konijn zo zijn eigen voorkeur. 

Archie en Mable zitten gezellig samen de stukjes weegbree tussen het hooi uit te vissen. Mimi heeft daar op dat moment minder belangstelling voor en zit heerlijk uit het bakje met bix te smullen. En Bink? Die is ondertussen ook lekker de weegbree aan het wegsmikkelen. 

Het belangrijkste voor mij is dat ze eten en dat Archie en Bink goed herstellen. En tot nu toe ziet dat er gelukkig allemaal heel goed uit.

15 september 2026

De grote dag werd nog even uitgesteld…

Vanmiddag zou eigenlijk de grote dag zijn, want Archie en Bink zouden allebei gecastreerd worden.

Helaas kreeg ik een telefoontje dat er iets tussen was gekomen en de afspraak niet door kon gaan. De castratie staat nu voor morgenmiddag op de planning.

Gelukkig was ik nog niet onderweg. Ik was thuis alles aan het klaarmaken om met de koppeltjes te vertrekken, dus dat scheelde weer. 

Vanavond heb ik nog even lekker bij de koppeltjes gekeken en natuurlijk weer foto's gemaakt.

En etenstijd blijft altijd een goed moment voor foto's. Vanavond stond er bix met gedroogde weegbree op het menu. De gedroogde weegbree had ik op een andere plek in hun verblijf gelegd, zodat ze daar lekker samen naar op zoek konden gaan. En natuurlijk werd er weer heerlijk van gegeten.

Archie en Bink weten natuurlijk van niks en genieten nog lekker van hun avond. Morgenmiddag is het dan toch echt zover en worden de mannen gecastreerd.

8 september 2026

Archie en Mable weer samen in de ren

Vandaag heb ik Archie en Mable weer samen in de ren gezet. Na de vorige keer wilde ik eerst rustig kijken hoe Archie op de ruimte zou reageren voordat ik iets anders ging doen.

Maar eigenlijk zag ik al heel snel dat het goed zat. 

Archie en Mable waren allebei lekker relaxed. Ze hebben samen rondgesnuffeld, de ren verkend en natuurlijk hier en daar wat gras gegeten.

Archie bleef ondertussen wel goed opletten wat er om hem heen gebeurde. Maar dat vind ik juist mooi om te zien. Een konijn is van nature een prooidier en alert zijn op de omgeving hoort daar gewoon bij. Het verschil met de vorige keer was vooral dat ik nu geen paniek bij hem zag. Hij was alert, maar kon ondertussen gewoon lekker zijn konijnendingen doen. 

Ik heb behoorlijk wat foto's van ze gemaakt. Helaas zag ik later op mijn laptop dat een aantal foto's toch niet helemaal scherp waren.

Maar gelukkig zijn deze foto's wél goed gelukt en die deel ik natuurlijk graag. 

En eigenlijk vind ik het vooral heel fijn om te zien hoeveel verschil een paar dagen bij Archie hebben gemaakt. De vorige keer vond hij die grote ren nog doodeng en vandaag kon hij er samen met Mable gewoon lekker rondhuppelen, snuffelen en gras eten.

Zo krijgt Archie rustig de tijd om steeds een beetje meer vertrouwen te krijgen.

En omdat het hier op dit moment regent en ik buiten toch niet zoveel bij de konijntjes kan doen, ben ik maar met de foto's aan de slag gegaan. 

Ik heb een paar van de foto's van Archie en Mable laten bewerken. De konijntjes zelf wilde ik natuurlijk zoveel mogelijk hetzelfde houden, maar de achtergrond mocht wel wat gezelliger worden.

En dit is het van de resultaat....

Zo heb ik op een regenachtige middag toch nog iets leuks te doen met de konijntjes… alleen dan lekker droog achter mijn computer.

11 september 2026

Daarna waren Bink en Mimi aan de beurt

Nadat het verblijf van Archie en Mable weer helemaal schoon was, waren Bink en Mimi aan de beurt.

Ook hen heb ik samen in de ren gezet. Bij Bink en Mimi heb ik de ren meteen lekker groot gelaten. Ik was natuurlijk wel benieuwd hoe zij op zoveel ruimte zouden reageren.

Nou… daar hoefde ik me niet druk om te maken. 

Bink en Mimi begonnen vrijwel meteen gras te eten, rond te snuffelen en de ren te ontdekken. Geen stress of twijfel, maar gewoon: hé, gras! 

Daardoor kon ik rustig mijn fototoestel erbij pakken en ook van deze twee weer een paar mooie foto's maken.

Ondertussen kon ik hun verblijf lekker schoonmaken en hadden Bink en Mimi mooi de tijd om samen door de ren te huppelen, gras te eten en alles te onderzoeken.

Na een tijdje was hun verblijf weer helemaal schoon en heb ik ze samen teruggebracht.

Zo mooi om het verschil tussen de koppeltjes te zien. Waar Archie eerst echt even mijn hulp en wat minder ruimte nodig had om zich veilig te voelen, stapten Bink en Mimi de grote ren in alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Ieder konijn is anders en juist door goed naar ze te kijken, leer ik steeds beter wat ieder konijn nodig heeft.

En natuurlijk ga ik binnenkort ook Archie en Mable nog een keer rustig in de ren zetten. Dan hoop ik dat Archie zich wat zekerder voelt en kan ik ook van hen samen een paar mooie foto's maken.

Archie en Mable in de ren

Vandaag was het hier lekker bewolkt en daardoor mooi weer om Archie en Mable even samen in de ren te zetten. Ze zijn nu ongeveer een weekje aan elkaar gekoppeld en ik wilde ondertussen hun verblijf schoonmaken.

Alleen bleek dit voor Archie in eerste instantie een veel te grote stap.

Hij vond al die ruimte doodeng en wist duidelijk niet wat hij ermee aan moest. Hij begon heel hard door de ren te rennen. Omdat hij zo gestrest was, wilde ik hem ook niet proberen op te pakken. Daar zou ik hem op dat moment alleen maar banger mee maken.

Daarom heb ik de ren langzaam een stukje kleiner gemaakt en ben ik zelf bij de konijntjes in de ren gaan zitten.

Archie moest eerst even bijkomen van de stress. Mable dacht daar duidelijk anders over. Zij ging gewoon lekker op onderzoek uit, kwam bij mij kijken en ging tussendoor ook een paar keer bij Archie kijken. Ze heeft hem zelfs gewassen en leek hem een beetje aan te moedigen om toch eens te komen kijken.

En natuurlijk lag mijn telefoon precies op zo'n moment buiten handbereik…  Gelukkig was Dennis in de buurt en kon hij hem even aan mij aangeven.

Ik heb Mable ook nog even op schoot gezet. Nou ja… even is hier inderdaad het goede woord. Volgens mij heeft ze het twee seconden volgehouden en toen was ze alweer weg. 

Ondertussen hield ik Archie goed in de gaten.

En ja hoor… daar was hij weer. 

Eerst kwam hij achter mijn rug zitten. Daar heeft hij nog een tijdje rustig gezeten en langzaam zag ik hem weer ontspannen. Daarna begon hij voorzichtig wat rond te huppelen en te snuffelen. Uiteindelijk ging hij zelfs samen met Mable op onderzoek uit.

Op een gegeven moment ging Mable lekker rustig zitten. En wie kwam er gezellig bij haar zitten? Archie. 

En dan natuurlijk precies zó gaan zitten dat zijn prachtige grote oren pontificaal voor de oogjes van Mable zitten. Hahahaha!  Op de foto is Mable bijna alleen nog maar een paar oren met een stukje konijn eraan.

Maar eigenlijk vind ik deze foto vooral heel mooi. Een tijdje daarvoor vond Archie de ren nog zó spannend dat hij alleen maar hard rondrende. En nu zat hij rustig en ontspannen tegen Mable aan.

Omdat hun verblijf natuurlijk nog steeds schoongemaakt moest worden, heb ik ze daarna samen in de ren achtergelaten. En gelukkig vond Archie dat inmiddels helemaal prima. Hij bleef rustig en ging lekker zijn gang.

Vandaag heb ik Archie dus weer een stukje beter leren kennen. Ik weet nu dat ik hem niet in één keer te veel vrijheid moet geven. Bij hem kan ik zijn wereld beter stapje voor stapje groter maken en hem de tijd geven om te ontdekken dat een nieuwe situatie veilig is.

Ieder konijn reageert anders en gelukkig is ook ieder konijn anders. 

Archie en Mable zijn samen echt een ontzettend leuk koppeltje. Twee konijntjes die soms gewoon iets meer tijd nodig hebben om een nieuwe situatie eerst goed te bekijken.

En die tijd krijgen ze hier.

5 september 2026

En dan zijn we opeens alweer een paar dagen verder…

Nog even op de foto

Vandaag was het droog en mooi weer, dus een perfect moment om Harvy en Mabel nog even samen op de foto te zetten.

Want zondag gaan deze twee alweer samen verhuizen naar hun nieuwe thuis!

Bij Harvy gaat het allemaal net even anders dan bij mijn jonge rammelaars. Harvy is al wat ouder en was al eerder gecastreerd. Nu ook de koppeling met zijn nieuwe vriendinnetje Mabel helemaal geslaagd is, is er geen reden om ze hier nog langer te laten blijven.

En wat ben ik blij met deze twee samen. 

Mabel moest in het begin even aan Harvy wennen, maar inmiddels hebben ze elkaar helemaal gevonden. Ze zijn rustig bij elkaar, eten samen en zoeken elkaar op.

Dus nog even genieten van Harvy en Mabel hier in mijn konijnenwereld en natuurlijk nog wat mooie foto's maken…

En dan mogen ze zondag samen beginnen aan hun nieuwe avontuur.

En zondag gaan ook Gappie en Lilly verhuizen…

Ook voor Gappie en Lilly is het bijna zover. Zondag mogen zij samen naar hun nieuwe thuis.

Gappie is helemaal hersteld van zijn castratie, het gaat supergoed met hem en samen met Lilly vormt hij een heerlijk stelletje.

De afgelopen tijd heb ik ze zien opgroeien, samen zien eten, spelen en steeds meer naar elkaar toe zien trekken. En nu zijn ze klaar voor de volgende stap.

Samen op een nieuw avontuur… 

Zondag is het tijd dat ik ze ga uitzwaaien.

2 september 2026

Update Gappie

Er zijn weer twee leuke koppeltjes!

Het gaat supergoed in de koppelverblijven!

Broer en zus én Bink & Mimi/Molly zijn inmiddels echt leuke, stabiele stelletjes aan het worden. Zo fijn om te zien hoe gemakkelijk ze samen zijn en steeds meer naar elkaar toe trekken.

Vanmorgen heb ik ze, voordat ze hun ontbijt kregen, nog even gefilmd. Ze hadden natuurlijk haarfijn door dat er eten aan zat te komen. hahaha

En zodra ik ze gevoerd had? Toen was ik ineens totaal niet meer interessant en kreeg ik bij allebei de koppeltjes alleen nog maar hun ruggen te zien. Hahahaha!

Natuurlijk heb ik daar ook een foto van gemaakt. hahaha

Prioriteiten hè… eerst ontbijt, daarna zien we wel weer verder.

Harvy heeft zijn vriendin gevonden!

Ik weet het nu zeker: Harvy heeft zijn vriendin voor het leven gevonden!

Gisteravond heb ik Harvy en Mabel eerst samen in een ren gezet. Ik zag eigenlijk meteen dat ze elkaar heel rustig aan het verkennen waren. Na een tijdje heb ik ze samen in het koppelverblijf gezet.

Later op de avond ben ik natuurlijk nog even gaan kijken. Ze lagen toen nog niet bij elkaar en toen ik bij het verblijf kwam, schrok Mabel behoorlijk van mij. Daarom besloot ik ze vooral rust te geven en erop te vertrouwen dat ze samen de nacht goed door zouden komen.

Vanmorgen ben ik natuurlijk als eerste bij Harvy en Mabel gaan kijken. En daar zag ik twee heerlijk rustige konijntjes. Harvy zat lekker hooi te eten en Mabel zat rustig in de wc haar ding te doen.

Toen ik daarna hun ontbijt kwam brengen, stonden ze samen neus aan neus tegen het gaas. Op het filmpje is ook mooi te zien hoe rustig ze bij elkaar zitten.

Natuurlijk blijf ik regelmatig even kijken hoe het met ze gaat. En ja hoor… even later lagen Harvy en Mabel heerlijk tegen elkaar aan! 

Yes!! Dít is wat ik zo graag wil zien.

Voor mij is dit een heel mooi teken dat ze elkaar hebben geaccepteerd en zich ontspannen en veilig bij elkaar voelen.

Harvy heeft zijn Mabel gevonden.

1 september 2026

En het koppelen is weer begonnen!

Ik ben begonnen met Bink en Mimi/Molly. Deze koppeling ging eigenlijk heel erg gemakkelijk. Ik wist al dat deze twee elkaar leuk vonden, dus ik kon vrij snel hun tijdelijke verblijf voor ze klaarmaken.

Nadat ze samen alles even goed hadden rondgesnuffeld, begonnen ze al snel naast elkaar te eten. Dat is natuurlijk heel fijn om te zien.

Daarna was het andere koppeltje aan de beurt: ook broertje en zusje. Ook bij hen ging het eigenlijk heel gemakkelijk. Na een tijdje samen in de koppelruimte kon ik ook voor hen het tijdelijke verblijf klaarmaken. Ze snuffelden eerst samen alles uitgebreid af en daarna gingen ook zij lekker samen eten.

Als laatste mocht het rammelaartje dat al een tijdje op een voedstertje wacht op date met zijn mogelijke nieuwe vriendinnetje.

Deze kennismaking verliep wat anders. Hij wilde meteen duidelijk maken wie volgens hem de baas is en ging boven op haar zitten. Zij bleef gelukkig rustig en liet hem even zijn gang gaan. Ze heeft een rustig karakter, maar ik merkte wel dat ze nog aan hem moet wennen.

Ik heb daarom een paar uur bij deze twee gezeten om goed te kijken hoe ze op elkaar reageerden. Na een tijdje zag ik dat zij toch wat stress begon te krijgen. Voor mij is dat het moment om niet door te willen zetten omdat ík graag wil dat het een koppeltje wordt.

Ik heb ze daarom voorlopig weer even apart gezet. Voor haar is rust nu het belangrijkste. Straks ga ik opnieuw kijken hoe het met haar gaat en daarna bepaal ik rustig hoe ik verderga met deze twee.

Soms weet ik bij een koppeling al heel snel: dit zit goed. En soms hebben konijntjes gewoon wat meer tijd nodig. Ik laat uiteindelijk vooral de konijnen zelf bepalen of ze bij elkaar passen.

Gappie is gecastreerd

Gappie is inmiddels gecastreerd en gelukkig gaat het hartstikke goed met hem. Hij eet goed, ik zie mooie keutels liggen en ook zijn wond ziet er netjes uit.

Nog even goed herstellen en dan is hij helemaal klaar om samen met zijn vriendinnetje Lilly te gaan verhuizen naar hun nieuwe thuis.

29 augustus 2026

Gappie & Lilly lekker in de ren

Vanmiddag mochten Gappie en Lilly ook nog lekker samen door de ren huppelen.

En natuurlijk kon ik het niet laten om er weer gezellig bij te gaan zitten. Ik vind het altijd zo leuk om gewoon tussen de konijntjes te zitten en te kijken wat ze allemaal uitspoken. En stiekem is dat natuurlijk ook hét perfecte moment om weer wat foto's te maken. 

Gappie en Lilly hebben lekker rondgesnuffeld, het gras verkend en genoten van hun middagje buiten.

En ja hoor... ik heb weer een paar leuke foto's van deze twee kunnen maken.

Een ontbijtje van Gappie & Lilly

Even een kleine hallo voor de toekomstige baasjes van Gappie en Lilly! 

Vanmorgen heb ik deze twee gezellig samen aan het ontbijt kunnen filmen. Zoals jullie kunnen zien, laten ze het zich lekker smaken.

Het gaat hartstikke goed met ze. Ze doen het fijn samen en ondertussen komt de dag dat ze naar hun nieuwe thuis mogen steeds een beetje dichterbij.

Voor nu mogen ze hier nog lekker samen smikkelen.

27 augustus 2026

Even voorstellen… Stella

Gisteren had ik ook eindelijk even de tijd om Stella op de foto te zetten. Dit keer gewoon met mijn telefoon, maar ach… met zo'n modelletje maakt dat eigenlijk niet zoveel uit. 

Wat is ze mooi aan het groeien!

Stella is in mei geboren, dus ze mag nog lekker een tijdje doorgroeien en zich verder ontwikkelen. Ik ben heel benieuwd hoe ze er straks als volwassen voedster uit gaat zien.

Grappig genoeg vind ik dat ze een beetje op Casper begint te lijken. Terwijl ze helemaal geen broer en zus zijn en zelfs totaal verschillende ouders hebben.

Natuurlijk vind ik haar kleur als fokker ontzettend leuk, maar uiteindelijk kijk ik naar veel meer dan alleen een mooi kleurtje. Haar bouw en hoe ze zich verder ontwikkelt vind ik veel belangrijker. Daarom geef ik haar ook rustig de tijd om verder uit te groeien voordat ik echt kan beoordelen wat ik van haar vind.

Maar voor nu... ben ik in ieder geval erg benieuwd naar deze jongedame.

Fiep had andere plannen met mijn bloempotten

Gisteren waren de vrijwilligers er weer en samen hebben we de verblijven lekker grondig schoongemaakt. Op dit moment zijn de koppelverblijven bijna allemaal leeg, dus daar waren we gelukkig zo doorheen.

Ik wilde de voedsters heel graag weer lekker in hun eigen buitenrennen laten rondhuppelen. De rennen zijn alleen nog niet helemaal klaar. Met een paar oude deuren heb ik ze daarom tijdelijk goed af kunnen zetten. Zo konden Fiep, Cindy, Mila en Suus toch heerlijk naar buiten om door het gras te snuffelen.

Fiep maakte daar meteen goed gebruik van. Ze heeft lekker van de paardenbloemblaadjes gegeten, maar natuurlijk moest er ook gegraven worden. 

Sommigen van jullie hadden de bloempotten die ik had ‘ingegraven’ al gezien. Ik zei toen nog dat ik benieuwd was hoelang die zouden blijven zitten, omdat ik zo'n vermoeden had dat de dames ze wel weer uit zouden graven.

Nou... Fiepje heeft het antwoord gegeven. 

Ze zat nog maar net in haar buiten-ren of mevrouw begon enthousiast te graven. En ja hoor, die bloempot moest eraan geloven. Hahaha!

En na al dat harde werk? Lekker met haar buikje in het koele zand gaan liggen. Met haar neus nog vol zand en aarde alsof er helemaal niets gebeurd was. hahahaha

Gelukkig had ik mijn camera in de buurt en heb ik een paar foto's én een klein filmpje van mijn kleine tuinarchitect kunnen maken.

25 augustus 2026

In de schijnwerpers...

Vanmorgen mocht dit rammelaartje, dat nog op een leuk vriendinnetje wacht, lekker in zijn eentje in de ren rondhuppelen.

En volgens mij vond hij dat helemaal geen straf. Hij was heerlijk in zijn sas en heeft uitgebreid door het nog natte gras gesnuffeld. Met als resultaat natuurlijk lekker natte pootjes én natte oortjes.

Wat ik zo leuk vond, was dat hij tijdens zijn ontdekkingstocht steeds even bij mij kwam kijken. Even snuffelen bij mij en daarna hup... weer verder op avontuur. 

Natuurlijk had ik mijn camera meegenomen en dit keer werkte mijn fotomodel gelukkig ook een beetje mee. Ik heb een paar ontzettend leuke foto's van hem kunnen maken.

Als ik hem zo terugzie, besef ik ineens hoe snel het gaat. Van zo'n klein pluizenbolletje is hij ondertussen uitgegroeid tot een prachtig jong mannetje.

Nu ontbreekt er eigenlijk nog maar één ding... een leuk vriendinnetje om samen mee door het leven te huppelen.

Fingers crossed voor de juiste match

Inmiddels weet ik ook welke voorkeuren er zijn bij de toekomstige baasjes van de andere konijntjes. Dat vind ik heel fijn, want zo kan ik alvast een beetje vooruitkijken.

Maar... en dit vind ik wel heel belangrijk: het echte koppelproces moet nog beginnen!

Ik kan nu zien welke konijntjes elkaar regelmatig opzoeken, samen liggen en welke karakters misschien goed bij elkaar passen. Maar uiteindelijk hebben de konijntjes daar zelf ook nog iets over te zeggen. Pas tijdens het koppelen kan ik echt zien welke combinaties goed werken.

Dus wat we nu allemaal hopen, moet straks ook nog blijken te zijn wat de konijntjes zelf kiezen.

Voorlopig is het dus nog even afwachten...

Fingers crossed dat de konijntjes straks precies dezelfde plannen hebben als wij!

Gappie & Lilly hebben hun toekomstige baasjes gevonden!

Gisteravond is het crèmekleurige koppeltje gereserveerd! Vanaf nu gaan deze twee als Gappie & Lilly door het leven. 

Het uitkiezen was nog best even moeilijk, want tja... welke konijntjes kies je nou als ze allemaal zo leuk zijn? 

Maar toen de kinderen samen met dit koppeltje in de ren zaten, zag ik eigenlijk vanzelf iets ontstaan. De konijntjes zochten contact, de kinderen genoten zichtbaar van ze en er leek echt een klik te zijn. En dan wordt zo'n keuze ineens een stuk makkelijker.

Binnenkort wordt Gappie gecastreerd en als alles goed gaat, mogen Gappie en Lilly een weekje daarna samen naar hun nieuwe thuis verhuizen.

24 augustus 2026

Nog meer binkies!

Natuurlijk mocht gisteravond ook dit koppeltje lekker met hun pootjes door het gras huppelen.

En blijkbaar hing er iets in de lucht, want ook zij hadden er zin in! De ene binkie volgde de andere op. Hahaha! Omdat deze ren lekker groot is, kunnen ze hier ook flink de vaart erin zetten en heerlijk achter elkaar aan rennen.

Gisteravond wilde ik deze filmpjes eigenlijk al met jullie delen, maar ja... een klein nadeel van buitenaf wonen is dat de wifi niet overal even enthousiast meewerkt. Ik kreeg de filmpjes met geen mogelijkheid op mijn laptop.

Maar de aanhouder wint! Inmiddels is het gelukkig wel gelukt.

Dus met een klein beetje vertraging mogen ook deze twee hun ren-, spring- en binkiekunsten aan jullie laten zien.

23 augustus 2026

Vandaag was het de dag van de binkies!

En daar zijn ze weer: de kleintjes van Doortje!

Ze mogen nu iedere dag een tijdje lekker in de ren rondhuppelen. Regelmatig vergeet ik alleen mijn telefoon mee naar buiten te nemen en tja... dan kan ik natuurlijk geen foto's of filmpjes maken.

Maar vanavond had ik er wél aan gedacht. En wat ben ik daar blij om, want vandaag was duidelijk de dag van de binkies! Hahahaha!

Wat heb ik om ze moeten lachen. Van die heerlijke gekke sprongetjes in de lucht, over elkaar heen springen en soms bijna tegen elkaar op. Volgens mij wisten ze van gekkigheid niet waar ze het zoeken moesten.

Ik had ook nog een wc-rolletje met iets lekkers erin in de ren gelegd, zodat ze wat te ontdekken hadden. Maar daar hadden ze bijna geen aandacht voor.

Nee hoor... vanavond stond er maar één ding op het programma: rennen, springen en BINKIES maken!

Gelukkig had ik deze keer mijn telefoon bij me en kan ik dit heerlijke moment ook met jullie delen.

18 augustus 2026

Zes weken en geen seconde stil

Vandaag was het een behoorlijk regenachtige dag. Dat zullen jullie waarschijnlijk ook wel gemerkt hebben. Maar ja… met vijf kleine pluizenbolletjes van inmiddels 6 weken oud moet er natuurlijk wel even lekker gerend en gespeeld kunnen worden.

Dus heb ik een ren onder het afdak gezet en daar mochten de babykonijntjes van Doortje lekker in rondhuppelen. En Doortje? Die vond het volgens mij helemaal niet erg om even vrij te zijn van haar kroost. Ze ging heerlijk languit in haar verblijf liggen en genoot duidelijk van haar momentje rust.

Ik heb natuurlijk geprobeerd om wat foto's van de kleintjes te maken, maar wát zijn ze snel! Ze zaten werkelijk geen seconde stil. Hahahaha. Gelukkig lukte het wel om een paar korte filmpjes te maken.

Ik vind het ook ontzettend leuk om gewoon bij ze te gaan zitten en te kijken naar hoe ze met elkaar omgaan. Vooral omdat ik straks koppeltjes van deze kleintjes ga maken, let ik natuurlijk extra op hun onderlinge band.

Alleen… die is er op dit moment nog niet echt!

De ene dag denk ik: hé, die twee liggen vandaag wel heel vaak bij elkaar… en de volgende dag kijken ze nauwelijks naar elkaar om. Er kan dus nog van alles veranderen.

Voorlopig geniet ik gewoon van vijf kleine pluizenbolletjes die rennen, ontdekken, spelen en vooral héél moeilijk op de foto te krijgen zijn.

Maar... ondanks al dat geren en gewiebel is het mij toch gelukt om een paar leuke foto's van ze te maken. 

En die wil ik natuurlijk ook even met jullie delen!

17 augustus 2026

Als alles gewoon klopt

Soms zijn er van die momenten waarop ik weer even voel waarom ik dit zo graag doe.

Wanneer toekomstige baasjes langskomen om een koppeltje uit te kiezen, vind ik het iedere keer weer bijzonder om te zien wat er gebeurt. Natuurlijk kijken mensen naar welk konijntje ze mooi vinden, maar uiteindelijk zie ik vaak dat ze juist uitkomen bij het koppeltje dat écht bij hen past.

Vanmorgen had ik dat gevoel opnieuw.

Ik keek naar de nieuwe baasjes, naar de konijntjes en naar hoe ze met elkaar omgingen. En eigenlijk wist ik het meteen: ja, dit klopt. Dit zijn de juiste mensen voor dit koppeltje.

Als fokker stop ik ontzettend veel liefde, tijd en zorg in mijn konijnen. Ik fok om mijn konijnen uiteindelijk te verkopen, maar voor mij zijn het nooit zomaar konijntjes die vertrekken. Ik heb ze geboren zien worden, zien groeien en hun karaktertjes leren kennen.

Daarom is het voor mij zo belangrijk dat ik een goed gevoel heb bij de plek waar ze terechtkomen.

15 augustus 2026

Van dek-rammelaar naar een eigen thuis

Vanmiddag zijn er weer twee koppeltjes naar hun nieuwe thuis verhuisd. En deze twee verhuizingen vind ik toch wel extra bijzonder.

Allebei de rammelaars zijn hier dekrammelaar geweest en hebben voor mooie nakomelingen gezorgd. Maar ook voor hen komt er een moment dat dat hoofdstuk wordt afgesloten. Ze zijn gecastreerd, hebben een lief vriendinnetje gekregen en mogen nu beginnen aan misschien wel het mooiste hoofdstuk: samen oud worden op hun eigen plekje. 

Het ene koppeltje gaat voortaan door het leven als Snoet & Nijntje en het andere koppeltje als Snuffy & Fluffy.

Ik vind het zó ontzettend leuk dat ook deze koppeltjes een fijn thuis hebben gevonden. Want uiteindelijk is dát waarvoor ik konijntjes fok. Ik wil niet alleen mooie en lieve konijntjes op de wereld zetten, maar vooral dat ze terechtkomen op een plek waar ze geliefd zijn en waar goed voor ze wordt gezorgd.

Van Snuffy en Fluffy had ik hier achter de schermen nog niet zoveel foto's gedeeld. Maar alsof ik het aanvoelde, heb ik gisteravond nog een paar leuke foto's van ze gemaakt. 

En nu blijken dat dus meteen hun laatste foto's te zijn die ik hier bij mij heb gemaakt.

Dag lieve Snoet & Nijntje en Snuffy & Fluffy. Ik wens jullie heel veel mooie jaren samen.

Samen zonder mama

Ook de babykonijntjes van Mila zijn vandaag verhuisd. Niet naar hun nieuwe baasjes hoor, zover is het nog niet. Ze zijn samen naar een koppelverblijf verhuisd, want voor deze twee breekt nu een nieuwe periode aan: het koppelen en samen zelfstandig worden.

Ik had al vaak gezien dat broer en zus lekker bij elkaar lagen, maar zonder mama Mila erbij is het natuurlijk toch anders. Ze moeten nu echt samen hun weg gaan vinden.

En eerlijk gezegd was Mila er zelf ook wel aan toe. Ik merkte de laatste tijd duidelijk dat ze haar kinderen een beetje zat begon te worden.  Voor haar werd het dus ook tijd om weer lekker haar eigen leven te krijgen.

Gelukkig waren er een paar koppelverblijven helemaal goed schoongemaakt, dus deze twee konden er vanmorgen meteen samen in. Op het filmpje is mooi te zien hoe ze hun nieuwe verblijf uitgebreid besnuffelen en alles samen aan het ontdekken zijn.

Voorlopig blijven ze hier drie weken samen in het koppelverblijf. Als het rammelaartje 10 weken oud is, wordt hij gecastreerd. Daarna blijven ze natuurlijk nog samen bij mij en als ze 11 weken zijn, mogen ook zij hun koffertjes pakken en samen naar hun nieuwe thuis. 

Maar zover is het nog niet… ik kan dus nog even lekker van dit tweetal genieten.

De koffertjes stonden klaar…

Vanmorgen zijn Huppel en Nijntje verhuisd. Hun koffertjes waren al ingepakt en volgens mij waren ze er helemaal klaar voor. 

Na hun laatste nachtje hier was het vanmorgen tijd om afscheid te nemen en samen aan hun nieuwe avontuur te beginnen.

Op naar een plekje waar ze niet meer op bezoek zijn, maar dat ze straks gewoon hun thuis mogen noemen. 

Dag lieve Huppel en Nijntje, heel veel geluk samen.

14 augustus 2026

De laatste foto's van Huppel en Nijntje

Morgen is de grote dag voor dit leuke koppeltje, want ook Huppel en Nijntje gaan verhuizen.

Gisteravond heb ik daarom nog even de tijd genomen om een paar laatste foto's van ze te maken. Nog één keer lekker door het gras huppelen, snuffelen en natuurlijk even kijken wat er allemaal te ontdekken valt.

Op de foto's kun je ook mooi zien dat ze langzaam aan het ruien zijn naar hun wintervacht. Best grappig eigenlijk, want terwijl hun lijfjes blijkbaar al denken: de winter komt eraan, wordt het vandaag gewoon zo'n 35 graden.

Het blijft toch iedere keer weer een bijzonder moment. Ik zie ze hier opgroeien, leer hun karaktertjes kennen en dan ineens komt het moment dat ze hun koffertje mogen pakken.

Maar morgen begint voor Huppel en Nijntje weer een heel nieuw avontuur. Samen. 

Dus vandaag geniet ik nog maar even extra van die twee hier bij mij.

13 augustus 2026

Morgen samen naar hun nieuwe thuis

vrijdagochtend gaan Pippa en Bella samen verhuizen.

Normaal gesproken ben ik voorzichtig met het samen plaatsen van twee voedstertjes. Maar omdat ik heb gezien hoeveel ruimte deze twee bij hun nieuwe baasjes krijgen, heb ik ermee ingestemd dat Pippa en Bella samen mogen verhuizen.

Vandaag heb ik ze daarom ook even zonder mama Suus samen in de ren laten huppelen. Met mama erbij is het heel rustig tussen de twee, maar zonder mama zag ik al snel dat ze onderling gingen uitzoeken hoe de verhoudingen liggen.

De eerste paar minuten waren ze flink aan het vlinderen. Dat ziet er misschien een beetje gek uit, maar konijnen doen dit niet alleen om te paren. Ze kunnen het ook gebruiken om onderling uit te zoeken wie op dat moment de baas is.

Bella nam daarbij duidelijk het voortouw en Pippa moest dat even verwerken. Ze bleef daarna een tijdje wat voorzichtig zitten. Wat ik vervolgens heel mooi vond om te zien, was dat Bella een paar keer bij haar ging kijken. Niet veel later kreeg Pippa haar vertrouwen weer terug en huppelde ze ook weer lekker door de ren.

Voor konijnen is die onderlinge rangorde belangrijk. Maar Pippa en Bella zijn nog jong, dus wat ik vandaag zie, hoeft niet te betekenen dat die verhouding altijd precies zo blijft.

Vrijdag zijn ze alweer 8 weken oud en de komende maanden gaan ze natuurlijk ook de puberteit in. Hun hormonen kunnen dan behoorlijk gaan opspelen. Ze kunnen opnieuw gaan vlinderen, elkaar achterna zitten of weer proberen uit te zoeken wie de baas is. Dat hoort tot op zekere hoogte bij normaal konijnengedrag.

Daarom heb ik hun nieuwe baasjes ook meegegeven dat het belangrijk is om Pippa en Bella goed in de gaten te blijven houden. Veel ruimte, meerdere plekjes om te eten en te drinken en mogelijkheden om elkaar even uit de weg te gaan, zijn bij twee voedstertjes extra belangrijk.

En mocht het gedrag omslaan in echt vechten of elkaar verwonden, dan is dat natuurlijk een ander verhaal en moet er worden ingegrepen.

Maar voor nu? Nu liggen deze twee dames alweer heerlijk tegen elkaar aan. 

En morgen begint voor Pippa en Bella samen een heel nieuw avontuur.

Sneller dan mijn camera

Deze drieluik wil ik toch ook even met jullie delen, hahaha.

Bella had het vanavond echt op haar heupen en heeft heerlijk door de ren gerend. Natuurlijk dacht ik: dat ga ik even mooi vastleggen!

Nou... dat dacht Bella dus anders over. 

Ik heb echt geprobeerd haar rennend op de foto te krijgen, maar zoals jullie kunnen zien is Bella nét iets sneller dan ik op het knopje van mijn camera kan drukken.

Niet iedere foto hoeft perfect scherp te zijn om toch ontzettend leuk te zijn. Deze drie vertellen eigenlijk precies wat er vanavond gebeurde: Bella had er zin in!

Hupsie en Flappie zijn verhuisd

En vanmorgen zijn Hupsie en Flappie samen naar hun nieuwe thuis verhuisd.

Helaas heb ik de afgelopen dagen geen leuke foto's meer van dit koppeltje kunnen maken. Soms loopt het gewoon zo en voor ik het weet, is het alweer tijd om afscheid te nemen.

Maar het allerbelangrijkste is natuurlijk niet die laatste mooie foto.

Ik weet zeker dat Hupsie en Flappie een heel fijn plekje hebben gekregen, waar ze lekker veel ruimte én aandacht zullen krijgen. En dat maakt het afscheid voor mij een stuk gemakkelijker.

Dag lieve Hupsie en Flappie, heel veel plezier samen in jullie nieuwe thuis.

12 augustus 2026

Van dek-rammelaar naar een eigen maatje

Deze twee zijn alweer een tijdje geleden aan elkaar gekoppeld.

Het zwart-witte konijntje is een rammelaar die hier een aantal voedsters heeft mogen dekken. Maar omdat ik keuzes moet maken en niet te veel dek-rammelaars wil houden, heb ik besloten hem te laten castreren.

Na zijn castratie moest hij natuurlijk nog vier weken wachten. Daarna mocht hij gekoppeld worden aan dit voedstertje, dat hier nog op een maatje zat te wachten. En zo werden deze twee een koppeltje.

Ik had alleen nog even gewacht met het maken van mooie foto's. Meneer was namelijk behoorlijk in de rui geweest en tja... een konijn midden in de rui is niet altijd op z'n allermooist, hahaha.

Inmiddels is hij mooi door de rui heen en vond ik het hoog tijd om met mijn camera het gras in te duiken.

En kijk nou toch eens naar die twee. 

Van dek-rammelaar naar lekker samen met een eigen maatje. 

Met mijn buik in het gras

Voor dit leuke koppeltje heb ik vanmiddag zelf ook maar weer eens op mijn buik in het gras gelegen. Alles voor een leuke foto, hè? hahaha.

Samen met mama Mila mochten ze heerlijk door het gras huppelen. En met mijn nieuwe lens erbij kon ik het natuurlijk niet laten om weer een heleboel foto's te maken.

Het leuke aan deze twee is dat je ook aan de oogjes duidelijk verschil ziet. Het rammelaartje heeft prachtige lichte ogen en het voedstertje heeft bruine ogen. Vooral op de foto's van dichtbij is dat heel mooi te zien.

Rammelaartje

Voedstertje

Deze twee zijn broer en zus en zijn op 21 juni geboren. Ze blijven samen en zullen straks ook samen naar hun nieuwe thuis verhuizen.

Maar zover is het nog niet. Het rammelaartje is rond 30 augustus 10 weken oud en kan dan gecastreerd worden. 

Dus voorlopig heb ik dit leuke stelletje, samen met mama Mila, nog lekker een poosje hier. En daar vind ik helemaal niets erg aan.

9 augustus 2026

Voor het eerst met de pootjes door het gras

Eind van de middag, toen de schaduw weer in de tuin kwam, mochten Pippa en Bella samen met hun mama Suus lekker de ren in.

Voor Pippa en Bella was het de eerste keer dat ze echt door het gras konden huppelen. Zo leuk om ze samen met hun mama op ontdekkingstocht te zien gaan.

En dan zie ik meteen weer het verschil in karakter. Pippa is ontzettend nieuwsgierig en wil het liefst direct overal kijken en snuffelen. Bella is wat voorzichtiger. Zij kijkt eerst rustig om zich heen voordat ook zij op onderzoek uit gaat.

En alsof dat nog niet leuk genoeg was, heb ik ook mijn nieuwe lens binnen. Die moest natuurlijk uitgeprobeerd worden! Dus terwijl de drie dames lekker buiten aan het rondhuppelen waren, heb ik gelijk een aantal nieuwe foto's gemaakt.

Volgens mij ga ik nog heel veel plezier van die nieuwe lens hebben... en de konijntjes zullen er waarschijnlijk regelmatig model voor moeten staan.

Even kijken bij Pippa en Bella

De buitenverblijven krijgen steeds meer vorm

Ook buiten zijn we weer lekker bezig geweest. Ik heb een paar grote keien in de buitenverblijven neergelegd en ik heb nog een paar hondenmandjes besteld. Daar moet het gaas nog voor gemaakt worden, maar langzaam maar zeker komen de buitenverblijven steeds verder af.

Een koppeltje gereserveerd

Vrijdag is er weer een koppeltje gereserveerd. Bijna twee uur hebben de kinderen gezellig tussen de konijntjes gezeten. En tja... het ene koppeltje is nog leuker dan het andere, dus dan is kiezen natuurlijk helemaal niet zo makkelijk.

Voor mij zijn dit juist hele fijne momenten. Terwijl zij rustig tussen de konijntjes zitten, kan ik goed kijken naar de dynamiek tussen de konijntjes en hun mogelijke nieuwe baasjes. Hoe reageren de konijntjes op hen? Welke konijntjes zoeken zelf contact? En hoe reageren de kinderen daar weer op?

Soms zie ik tijdens zo'n bezoek eigenlijk vanzelf welk koppeltje het beste past. En bij dit koppeltje heb ik er een heel goed gevoel over. Ik weet zeker dat zij straks bij hele leuke baasjes terechtkomen en dat het koppeltje dat binnenkort bij hen mag gaan wonen, echt bij hen past.

Even wat nieuwtjes bijpraten

Ik loop een beetje achter met het posten van Achter de schermen. Ik ben zelf hartstikke druk en als ik 's avonds eindelijk zit, heb ik vaak geen puf meer om ook nog achter mijn laptop te kruipen.

Maar ondertussen gebeurt er natuurlijk van alles en zijn er weer heel wat nieuwtjes die ik graag met jullie wil delen.

6 augustus 2026

Groetjes voor Lisa!

Gisteren kreeg ik een heel lief berichtje van het nieuwe baasje van Huppel en Nijntje. Ze zijn op dit moment lekker op vakantie, maar kijken ondertussen regelmatig mee bij Achter de schermen.

Dus bij deze: Hoi Lisa! Geniet nog maar heerlijk van je vakantie. Met Huppel en Nijntje gaat het hartstikke goed!

Deze foto's heb ik vanmorgen van ze gemaakt. Huppel zat bijna met zijn oogjes dicht te genieten van zijn ontbijtje. Zo heerlijk ontspannen om te zien.

Nog op zoek naar een liefdevol thuis

Vanmorgen heb ik weer een paar leuke foto's gemaakt van dit lieve koppeltje. Zij wachten allebei nog op een fijn, liefdevol thuis.

Zij is het bonte voedstertje en hij het witte rammelaartje.

Op de eerste foto zaten ze heerlijk samen te ontbijten. Daarna schoof ik het bruggetje even opzij, omdat ik de keuteltjes wilde aanvegen. Dat vonden ze natuurlijk reuze interessant. Meteen kwamen ze kijken wat ik aan het doen was. Het rammelaartje probeerde met zijn neus het bruggetje zelfs weer terug te duwen, zodat hij er weer langs kon. Gelukkig had ik mijn telefoon nog in mijn hand en kon ik dit grappige moment vastleggen. Toen alles weer op zijn plek stond, gingen ze alsof er niets gebeurd was gewoon verder met hun ontbijtje.

Toen ik de foto's van vanmorgen uitzocht, ontdekte ik nog een paar foto's van gisteren. Kijk nou eens hoe heerlijk hij languit op de koele tegel ligt. Volgens mij was hij helemaal klaar met de warmte. Gelukkig wist hij precies hoe hij zichzelf een beetje kon afkoelen.

Samen opgroeien

Vanmorgen heb ik ook weer een paar leuke foto's van Mila met haar twee baby's gemaakt.

Voor de kleintjes was dit hun eerste nacht in het buitenverblijf en dat is gelukkig heel goed gegaan. Vanmorgen zaten ze gezellig met z'n drietjes samen uit één voerbakje te eten.

Het zijn een broertje en een zusje, dus zij zullen straks samen verhuizen naar hun nieuwe thuis. Dat duurt gelukkig nog wel even. Eerst mogen ze lekker opgroeien. Als ze acht weekjes oud zijn, gaan ze samenwonen en wanneer het rammelaartje tien weken oud is, wordt hij gecastreerd.

Tot die tijd mag ik nog heerlijk van dit lieve koppeltje genieten.

Waar is Pippa?

Op het eerste filmpje liggen Suus, Pippa en Bella gezellig met z'n drietjes onder het bruggetje. Maar... kun jij Pippa vinden? Hahaha!

Na het eten kropen Suus en Bella weer samen onder het bruggetje om lekker uit te rusten. Pippa had andere plannen. Zij ging nieuwsgierig op onderzoek uit.

Er was namelijk iets veranderd: het gaas was weggehaald. Dat moest natuurlijk uitgebreid bekeken worden. Voor een nieuwsgierig konijntje is zo'n nieuwe opening veel te interessant om zomaar voorbij te huppelen.

Zo lief om te zien hoe Suus met haar dochters omgaat. Ze zoekt ze regelmatig op en ligt dan heerlijk samen met Pippa en Bella onder het bruggetje. Dat zijn van die kleine momentjes waar ik echt van kan genieten.

Een drukke dag

6 augustus – update van 5 augustus

Gisteren was het een drukke, volle dag. Toen ik 's avonds eindelijk op de bank zat, had ik geen puf meer om nog een update te schrijven. Daarom krijgen jullie vandaag alsnog een kijkje achter de schermen van gisteren.

Gisterochtend zijn Jip en Jet verhuisd naar hun nieuwe thuis. Al snel kreeg ik een berichtje dat ze samen zaten te eten en dat het goed met ze gaat.

Ook van Koek en Toet kreeg ik leuk nieuws. Toet had zijn eerste binkie al laten zien en Koek was druk bezig om hun nieuwe huis met drie verdiepingen uitgebreid te inspecteren. Ook hadden ze allebei al een snoepje uit de hand aangepakt. Van dit soort berichtjes word ik echt super blij. Dan weet ik dat de konijntjes zich snel op hun gemak voelen.

Tamara en Dennis waren gisteren ook weer hier om te helpen. Samen hebben we alle koppeltjes in de speeltuin laten rondhuppelen, terwijl we alle verblijven eens extra grondig hebben schoongemaakt.

Daarna heb ik de koppeltjes over andere verblijven verdeeld. De onderste verblijven zijn nu helemaal leeg. Dat is voor mij toch net iets gemakkelijker... ik hoef nu een stuk minder te bukken. Hahaha!

Ook zijn Mila en haar kleintjes verhuisd naar hun buitenverblijf. Daardoor kon ik hun verblijf in de stal ook weer helemaal grondig schoonmaken.

Als laatste heb ik het verblijf van Doortje aangepakt. Meteen heb ik ook nog even gekeken naar het geslacht van de lampreitjes. Het zijn drie voedsters en twee rammelaars. Dat betekent dat ik straks weer twee mooie koppeltjes kan maken.

En er wacht nog een rammelaartje op een maatje, dus qua aantallen komt het precies mooi uit.

Wat is het toch bijzonder om te zien hoe alles langzaam weer verandert. De ene koppeltjes zijn inmiddels verhuisd naar hun nieuwe thuis, terwijl de volgende generatie alweer klaarstaat om straks hun eigen avontuur te beginnen.

4 augustus 2026

Nog even samen genieten

Vanmorgen zijn Koek en Toet verhuisd naar hun nieuwe thuis.

Omdat het vanmorgen nog niet zo warm was, mochten ze eerst nog even heerlijk samen de ren in. Ze hebben lekker rondgesnuffeld en genoten van hun laatste momentje hier.

Terwijl Koek en Toet buiten op ontdekkingstocht waren, heb ik van de gelegenheid gebruikgemaakt om alle waterbakjes en voerbakjes weer schoon te maken. Dat hoort er natuurlijk ook allemaal bij. 

Na het schoonmaken was het tijd om afscheid te nemen. Ik wens Koek en Toet heel veel geluk in hun nieuwe thuis. Ik weet zeker dat ze daar net zo verwend zullen worden als hier.

Morgen is het de beurt aan Jip en Jet

Morgen mogen Jip en Jet verhuizen naar hun nieuwe thuis.

Vanavond, tijdens het voeren, heb ik ze nog even heerlijk geaaid. Dat zijn van die kleine momentjes waar ik altijd even bewust van geniet.

Een paar weken geleden zaten alle verblijven nog vol met nieuwsgierige jonge konijntjes. En nu zie ik steeds meer lege verblijven ontstaan. Dat is best een bijzonder gezicht.

Toch is dat precies de bedoeling. Ik fok geen konijnen om mijn verblijven vol te houden. Integendeel, ik hoop juist dat de verblijven weer leeg raken, omdat de konijntjes zijn verhuisd naar een liefdevol nieuw thuis.

Een nieuw koppeltje

Ook Dex heeft een maatje

Pippa en Bella

Ook heb ik Pippa en Bella op de foto gezet.

Sinds kort wonen ze samen met hun mama in het nieuwe buitenverblijf. Alles is nog nieuw voor ze, dus ze krijgen eerst rustig de tijd om aan hun nieuwe omgeving te wennen.

Daarom zijn ze nog niet in de ren geweest. Maar ik denk dat ze deze week, samen met hun mama, voor het eerst lekker met hun pootjes het gras mogen voelen. Dat wordt vast weer genieten om naar te kijken.

3 augustus 2026

Met de pootjes in het gras en de buikjes in het zand

Wat was het vandaag weer een warme dag. Je merkt echt dat ook de konijntjes de hitte niet prettig vinden.

Toen de tuin eindelijk helemaal in de schaduw lag en het een héél klein beetje was afgekoeld, mochten Huppel en Nijntje nog even lekker buiten rondhuppelen.

Eerst hebben ze rustig de ren verkend en overal wat rondgesnuffeld. Al snel zochten ze een koel plekje op en gingen ze heerlijk met hun buikjes in de aarde liggen. Dat is voor konijntjes een fijne manier om wat af te koelen.

Natuurlijk konden ze het niet laten om tussendoor nog een paar flinke sprintjes te trekken. Helaas had ik mijn camera toen net niet meer bij de hand. Soms is het mooiste moment alweer voorbij voordat je de camera hebt gepakt. Gelukkig heb ik wel deze foto's kunnen maken.

2 augustus 2026

Even afkoelen in het gras

Na een warme dag, waarop de coolpads weer in alle verblijven lagen, mochten Jip en Jet vanavond nog even heerlijk met hun pootjes door het gras huppelen.

Wat blijft dit toch een ontzettend leuk koppeltje! Ze kunnen zó hard rennen dat ik soms moeite heb om ze met mijn ogen te volgen. Daarna nemen ze weer even rustig de tijd om overal te snuffelen.

Voor de komende dagen wordt opnieuw warm weer voorspeld. Voor de konijntjes is dat natuurlijk minder prettig. Gelukkig hebben ze allemaal een koelplekje in hun verblijf en zorg ik ervoor dat ze op de warmste momenten van de dag zo min mogelijk last hebben van de hitte.

Ik hoop dat het binnenkort weer een paar graden afkoelt, want dat vinden de konijntjes, en eerlijk gezegd ikzelf ook, een stuk fijner.

1 augustus 2026

Een zaterdag vol mooie momenten

Aan het einde van de middag mochten Koek en Toet nog even lekker buiten rondhuppelen.

Het blijft zo leuk om de verschillen in hun karakter te zien. Koek is wat voorzichtiger en zoekt al snel een beschut plekje op. Toet doet juist het tegenovergestelde. Hij rent door het gras alsof zijn leven ervan afhangt! Natuurlijk niet echt, maar hij geniet zichtbaar van alle ruimte en maakt de mooiste sprintjes. Daar kan ik echt van genieten.

Vanmorgen zijn Kiki en Kobus verhuisd naar hun nieuwe thuis.

Natuurlijk was ik benieuwd hoe het met ze zou gaan en gelukkig kreeg ik al snel een berichtje. Kobus had zijn nieuwe verblijf meteen verkend, terwijl Kiki een rustig plekje onder een tunneltje had opgezocht om alle nieuwe indrukken even te verwerken. Dat is heel normaal en ik ben blij dat ze de tijd krijgt om rustig te wennen.

Ook heb ik Bumpy en Judy weer naar huis gebracht. Gelukkig is Judy goed hersteld van zijn castratie. Het mooiste vind ik toch dat ze nu weer lekker samen op hun eigen plekje kunnen zijn.

Vanmiddag is mijn man Jeroen begonnen met het laatste verblijf voor de voedsters. Zelf heb ik het één na laatste verblijf helemaal afgekit. Iedere week komt de nieuwe konijnenwereld weer een stapje dichter bij hoe ik hem voor ogen heb.

30 juli 2026

De lampreitjes groeien als kool

Een avond vol tevreden konijntjes

Vanavond hebben de drie rammelaars weer lekker zitten eten. Dat is altijd een super goed teken na een castratie en stelt mij weer gerust.

Vanavond mochten Koek en Toet nog even heerlijk door het gras huppelen. Het gras was door de regen nog lekker nat, maar daar trekken konijntjes zich gelukkig helemaal niets van aan.

Ondertussen dat Koek en Toet lekker buiten aan het rondsnuffelen waren, heb ik alle andere konijntjes voorzien van vers water, hooi en hun avondeten.

Alle konijntjes zijn weer verzorgd en tevreden. Nu hoop ik dat de drie rammelaars vannacht rustig verder herstellen, zodat ze morgen weer een stapje fitter zijn.

Weer een belangrijke stap

Vandaag was het zover: Judy, Huppel en Jip werden gecastreerd.

Vanmorgen kwamen Judy en Bumpy weer even terug. Voordat ik met alle koppeltjes naar de dierenarts vertrok, heb ik ze nog even samen door de ren laten huppelen. Dat was een mooi moment om ze nog even samen te zien genieten.

Toen ik Huppel en Nijntje in hun reismand wilde zetten, lagen ze samen heerlijk languit uit te buiken. Eigenlijk vond ik het best jammer dat ik ze op dat moment moest storen om mee te nemen naar de dierenarts.

Gelukkig zijn de castraties van alle drie de rammelaars goed verlopen. Dat is altijd weer een opluchting.

Op het moment dat ik dit schrijf (16 uur) liggen ze allemaal weer languit in hun verblijf uit te rusten. Dat zie ik graag na zo'n ingreep. De komende uren houd ik ze extra goed in de gaten, zeker met deze warme temperaturen. Gelukkig hebben ze allemaal een koelplekje om op te liggen, zodat ze in alle rust kunnen herstellen.

Ik ben blij dat ook deze stap weer achter de rug is. Als alles goed blijft gaan, kunnen de pluizenbolletjes binnenkort verhuizen naar hun toekomstige baasjes.

29 juli 2026

Nog even heerlijk buiten

Vanavond hebben Kiki en Kobus nog even heerlijk door het gras kunnen huppelen.

Normaal gesproken mogen de konijntjes lekker in de speeltuin rondrennen. Helaas lukt dat op dit moment even niet. Door mijn pijnlijke voet kan ik niet veilig over de hekjes stappen. Ze zijn net iets te hoog, waardoor ik het risico niet wil nemen.

Gelukkig heb ik een oplossing bedacht. Ik heb allerlei losse hekjes bij elkaar gezet, zodat er toch een grote ren is ontstaan. Zo konden Kiki en Kobus alsnog lekker buiten genieten.

Aanstaande zaterdag verhuizen ze naar hun nieuwe thuis. Daarom heb ik vanavond extra genoten van de prachtige binkies die Kobus maakte. Ook Kiki had het zichtbaar naar haar zin en was heerlijk aan het snuffelen. Dat zijn van die kleine momentjes die ik straks toch weer ga missen.

Morgen staat er weer een ritje naar de dierenarts op de planning. Judy, Huppel en Jip worden gecastreerd. Ik hoop dat alles voorspoedig verloopt, zodat ook zij straks weer een stapje dichter bij hun nieuwe avontuur zijn.

Even een update vanuit de konijnenwereld

Daar ben ik weer even!

Helaas ben ik de laatste dagen een beetje uit de running doordat ik een tegel op mijn voet heb gekregen. Gelukkig gaat het iedere dag weer een stukje beter, maar ik merk dat ik nog niet alles kan doen wat ik graag zou willen.

Afgelopen maandag hebben Tamara en Dennis mij gelukkig ontzettend fijn geholpen. Samen hebben we heel wat verblijven schoongemaakt. Nadat Tamara naar huis was gegaan, is Dennis nog even gebleven. Samen hebben we Jip en Jet verhuisd naar een ander verblijf, zodat Suus met haar dochters Pippa en Bella eindelijk naar het buitenverblijf kon verhuizen. Dat was weer een mooi moment.

Gisteren was voor mij een heel bijzondere dag. Ik mocht mee naar een Shetlanderfokker om een merrie met haar veulen op te halen. Ze zijn niet voor mij, maar voor een vriendin. Ik hoefde gelukkig niet veel te doen en kon, met mijn voet omhoog, rustig meekijken hoe alles daar in zijn werk ging. Natuurlijk voelde ik me een beetje bezwaard dat ik niet kon helpen, maar ik vond het heel bijzonder om dit eens van dichtbij mee te maken.

Vandaag wordt het weer een warme dag. Alle konijntjes hebben daarom een coolpad gekregen, zodat ze een koel plekje hebben om op te liggen. Zelf houd ik het ook rustig. De laptop staat op schoot en vanuit huis houd ik alles goed in de gaten.

Ondertussen begint het ook weer te kriebelen om Bibi en Sjors aan elkaar te koppelen. Toch moet ik nog even geduld hebben. Sjors zit midden in de rui en Bibi mag nog een klein beetje afvallen. Pas als ze allebei helemaal klaar zijn, ga ik ze aan elkaar voorstellen. Soms is wachten gewoon de beste keuze, ook al zou ik het liefst vandaag al willen beginnen.

Twee koppeltjes naar hun nieuwe thuis

Vanmorgen zijn twee koppeltjes verhuisd naar hun nieuwe thuis. Dat blijft iedere keer weer een bijzonder moment.

Voordat de konijntjes vertrekken, loop ik samen met de nieuwe baasjes alles nog één keer rustig na. We controleren of de oogjes, oren en het kontje schoon zijn en kijken samen nog een laatste keer naar het geslacht. Juist die laatste controle vind ik erg belangrijk.

En dat bleek vandaag maar weer.

Bij één van de koppeltjes ontdekte ik dat een konijntje, waarvan ik dacht dat het een voedstertje was, toch een rammelaartje bleek te zijn. Daar baal ik natuurlijk ontzettend van, want zo'n fout wil ik liever niet maken.

Gelukkig gaat het heel goed tussen deze twee. Het niet-gecastreerde rammelaartje laat geen dominant gedrag zien, waardoor ze samen een stabiel koppeltje vormen. Ze kunnen daarom gewoon bij elkaar blijven totdat ook hij gecastreerd kan worden.

De nieuwe baasjes vonden dat gelukkig geen probleem en hebben mij gevraagd of ik contact wil opnemen met de dierenarts om hem volgende week alsnog te laten castreren. Daarna hebben zij twee gecastreerde rammelaartjes die al goed aan elkaar gewend zijn.

Het andere koppeltje bleek gelukkig wel gewoon uit een rammelaar en een voedstertje te bestaan.

Morgen ga ik alle koppeltjes nog een keer zorgvuldig controleren. Het bepalen van het geslacht bij jonge konijntjes blijft soms lastig, zeker als de rammelaartjes nog klein zijn. Daarom controleer ik het meerdere keren. Zo wil ik de kans op dit soort verrassingen zo klein mogelijk maken.

Ondanks deze onverwachte ontdekking ben ik blij dat we het vóór de verhuizing hebben gezien. Zo weet ik zeker dat ieder koppeltje goed en verantwoord aan een nieuw avontuur kan beginnen.

25 juli 2026

Goed nieuws en een kleine tegenvaller

Goed nieuws! De rammelaar waarbij de castratie vorige week niet helemaal was gelukt, is inmiddels alsnog volledig gecastreerd.

Dat is voor mij echt een opluchting. Als dat niet was gelukt, had ik hem moeten scheiden van de voedster en had ik het koppelen later opnieuw moeten beginnen.

Bij het andere rammelaartje is de castratie helaas nog niet gelukt. Hij is op dit moment nog te klein en de teelbal is nog niet voldoende ingedaald. Daarom heb ik hem, uit voorzorg, tijdelijk bij de voedster weggehaald. Zo voorkom ik dat er straks toch een ongewenste dekking plaatsvindt.

Omdat hij zo klein is, had ik dit koppeltje bewust nog niet beschikbaar gesteld. Inmiddels weet ik uit ervaring dat kleine rammelaartjes soms wat later gecastreerd kunnen worden. Gelukkig zit er dus nog niemand op dit koppeltje te wachten.

Zodra Huppel en Jip gecastreerd worden, neem ik dit rammelaartje opnieuw mee naar de dierenarts. Hopelijk is hij dan voldoende ontwikkeld en kan ook hij volledig gecastreerd worden.

Daarna ga ik hem opnieuw koppelen met een voedster. Als alles goed verloopt, worden ze samen als koppeltje aangeboden en mogen ook zij op zoek naar een liefdevol nieuw thuis.

Ontbijttijd bij de gereserveerde koppeltjes / 10sec filmpjes

Vanmorgen heb ik de koppeltjes die inmiddels gereserveerd zijn, heel even gefilmd terwijl ze heerlijk aan het ontbijten waren.

Zoals jullie zien, genieten alle koppeltjes volop van hun ontbijt. Het ene konijntje eet heel netjes uit het bakje, terwijl het andere het liefst met een pootje in het voer staat. Dat zijn van die kleine verschillen waar ik iedere keer weer om moet glimlachen.

Morgen is alweer een bijzondere dag, want dan mogen de eerste twee koppeltjes verhuizen naar hun nieuwe thuis. Wat is de tijd ontzettend snel gegaan! Ik vind het altijd een dubbel gevoel. Natuurlijk ga ik de konijntjes missen, maar ik weet ook dat ze terechtkomen bij lieve baasjes die al weken uitkijken naar hun komst.

Gisteren zijn deze twee jonge dames gereserveerd

Hun toekomstige baasjes hebben alvast namen bedacht: Pippa en Bella.

Normaal gesproken plaats ik geen twee voedsters samen. Wanneer ze ouder worden en de hormonen gaan meespelen, kan dat namelijk voor spanningen zorgen.

Voor Pippa en Bella heb ik deze keer bewust een uitzondering gemaakt. Toen ik zag wat voor prachtig verblijf en ruime buitenren ze krijgen, had ik er alle vertrouwen in dat ze voldoende ruimte hebben om elkaar ook straks, als dat nodig is, even uit de weg te kunnen gaan.

23 juli 2026

De buitenrennen krijgen steeds meer vorm

Vandaag is er weer een grote stap gezet. Op de plek waar straks de buitenrennen komen, is het martergaas op de grond gelegd.

Dat is een flinke klus geweest en ik ben ontzettend blij met alle hulp die ik heb gekregen. Mijn man Jeroen, mijn zoon Bram en vrijwilliger Dennis hebben er samen hard aan gewerkt.

Zonder hun hulp was het mij nooit gelukt. Ik ben ontzettend dankbaar dat ze zich zo inzetten om de konijnen straks een veilige en fijne buitenren te geven.

Iedere dag komt de nieuwe konijnenwereld weer een stapje dichterbij. Daar word ik echt blij van!

22 juli 2026

Vanmorgen heb ik dit leuke filmpje van Huppel en Nijntje gemaakt

Huppel is echt een nieuwsgierig konijntje. Zodra ik bij het verblijf kom, hangt hij al over de railing om te kijken wat er allemaal gebeurt en of er misschien iets te beleven valt. 

Gelukkig vindt hij het ook heerlijk om geaaid te worden. Voor een paar aaitjes gaat hij rustig zitten en geniet hij zichtbaar van alle aandacht.

Nijntje is net zo dol op knuffels, dus vanmorgen hebben ze allebei eerst een heerlijke ochtendaai gekregen voordat de dag begon.

Koek en Toet

Toet is op dit moment nog een beetje boos op mij, en eerlijk gezegd kan ik hem dat niet kwalijk nemen. Vorige week heb ik hem naar de dierenarts gebracht voor zijn castratie. Omdat één van zijn teelballen steeds terugtrok, is hij toen alleen aan één kant gecastreerd. De dierenarts heeft best een tijdje geprobeerd om ook de andere kant te bereiken, waardoor het voor Toet een vervelende ervaring is geweest.

Ik merk nu dat hij wat voorzichtiger is. Als ik mijn hand in het verblijf steek om hem te aaien, huppelt hij meestal weg. Dat begrijp ik heel goed en daarom geef ik hem alle tijd om het vertrouwen weer terug te krijgen.

Helaas moet Toet eind deze week nog een keer naar de dierenarts. Hopelijk lukt het dan wel om ook de andere kant te castreren, zodat hij daarna alles achter de rug heeft.

Gelukkig heeft hij veel steun aan Koek. Zij is nog steeds dol op aaitjes en zoekt Toet regelmatig op. Het is mooi om te zien hoe rustig ze samen zijn. Ik verwacht dat Toet, zodra hij helemaal hersteld is, ook weer de nieuwsgierige en ontspannen ram wordt die hij daarvoor was.

21 juli 2026

Tijd voor nieuwe foto's

Vanmorgen is mijn nieuwe vrijwilligster begonnen. Samen hebben we alle verblijven schoongemaakt en mochten vijf koppeltjes heerlijk rondhuppelen in de speeltuin.

Ik ben ontzettend blij dat er mensen zijn die mij willen helpen. Afgelopen donderdag, toen de rammelaartjes werden gecastreerd, heb ik heel wat afgelopen en getild met alle reismandjes. Dat heb ik de dagen daarna goed aan mijn schouders gevoeld. Daarom heb ik het afgelopen weekend maar rustig aan gedaan.

Dan is het extra fijn als er iemand is die een handje meehelpt. Samen is het werk niet alleen een stuk lichter, maar ook veel gezelliger.

Samen hebben we alle verblijven schoongemaakt en mochten vijf koppeltjes heerlijk rondhuppelen in de speeltuin. 

Daarna ben ik begonnen met het maken van nieuwe foto's van de koppeltjes. Dat blijft iedere keer weer een uitdaging. Zodra de camera tevoorschijn komt en de konijntjes "moeten" poseren, lijken ze daar ineens helemaal geen zin meer in te hebben. Sommigen kijken ontzettend chagrijnig, terwijl anderen juist in de freeze-stand gaan zitten en minutenlang geen poot meer verzetten. 

Natuurlijk zijn er ook heel wat foto's bewogen en daardoor niet helemaal scherp. Gelukkig zaten er ook weer een aantal mooie tussen en probeer ik altijd de leukste uit te kiezen.

Van de twee koppeltjes die zondag al naar hun nieuwe thuis verhuizen, heb ik inmiddels een mooie collage kunnen maken voor op de website. Ook Kiki en Kobus hebben zich vandaag van hun beste kant laten zien en zijn op de foto gezet. www.dewereldvanbrigida.nl/hangoortjes-te-koop/koppeltjes-2026

Gelukkig is zo'n foto maar een momentopname. Zodra de camera weer weg is en de konijntjes terug in hun verblijf zitten, gaan ze meteen lekker eten, wassen of languit tegen elkaar aan liggen. Dan is alle "fotostress" weer helemaal vergeten.

Jip en Jet zijn gereserveerd

Sinds afgelopen weekend wonen ze samen in één verblijf. Het is mooi om te zien hoe snel ze aan elkaar gewend zijn geraakt. Regelmatig loop ik even bij ze langs en dan liggen ze heerlijk tegen elkaar aan te slapen.

Ook Huppel en Nijntje zijn inmiddels verhuisd naar een eigen verblijf. Huppel is nog steeds heerlijk nieuwsgierig en Nijntje volgt hem vaak op de voet. Ook dit is een ontzettend leuk koppeltje en ik geniet er iedere dag van om ze samen bezig te zien.

18 juli 2026

De lampreitjes van Doortje groeien ook lekker door. Ook de kleurtjes van hun vacht komen langzaam tevoorschijn. 

Rondleidingen en nieuwe baasjes

Vandaag heb ik weer leuke mensen mogen ontvangen voor een rondleiding of om een koppeltjes uit te komen zoeken.

Gelukkig was het een heerlijke dag: niet te warm en ook niet nat. Daardoor konden we rustig tussen de konijntjes lopen en volop genieten van alle nieuwsgierige ontmoetingen tussen de mensen en de konijntjes.

Ik vind het altijd leuk om een rondleiding te geven, te vertellen waarom ik ben gaan fokken en te laten zien dat konijntjes, wanneer je ze met liefde en aandacht grootbrengt, ook rustig geaaid kunnen worden en niet bang hoeven te zijn voor mensen.

Volgende week mogen de eerste koppeltjes alweer verhuizen naar hun nieuwe thuis. Wat is de tijd toch snel gegaan! Ik ben ontzettend blij dat alle konijntjes straks bij zulke lieve en betrokken baasjes terechtkomen. Dat geeft mij een heel fijn gevoel.

16 juli 2026

Vandaag was het zover: de rammelaartjes zijn gecastreerd

Vandaag stond er een belangrijke dag op de planning: de rammelaartjes werden gecastreerd.

Dat was nog een hele onderneming! Vanmorgen heb ik zeven koppeltjes in zeven reismandjes gezet. Daarna liep ik heel wat heen en weer tussen de verblijven en de auto om iedereen veilig mee te nemen naar de dierenarts.

Eenmaal bij de praktijk begon het hele rondje opnieuw. Alle reismandjes moesten weer naar binnen worden gebracht en na de castraties natuurlijk ook weer terug naar de auto.

De rammelaartjes zijn nu een paar dagen vóór de leeftijd van 10 weken gecastreerd. Normaal gesproken plan ik de castratie rond de leeftijd van 10 weken, maar ook bij de dierenarts is het vakantietijd. Omdat ik met zeven rammelaartjes tegelijk kom, moet zo'n afspraak ruim van tevoren worden ingepland. Daarom zijn ze deze keer een paar dagen eerder geholpen.

Gelukkig is de castratie bij de meeste rammelaartjes goed verlopen.

Bij het allerkleinste rammelaartje kon de dierenarts de teelballen nog niet goed vinden. Daarom is hij vandaag nog niet gecastreerd.

Bij een ander rammelaartje is de castratie aan één kant gelukt. De tweede teelbal trok steeds terug naar binnen, waardoor deze nog niet verwijderd kon worden.

Volgende week ga ik met deze twee rammelaartjes nog een keer terug naar de dierenarts. Hopelijk zijn de teelballen dan verder ingedaald, zodat ook zij volledig gecastreerd kunnen worden.

Eenmaal weer thuis was het nog niet klaar. Alle konijntjes gingen terug naar hun eigen verblijf en daarna heb ik alle verblijven weer helemaal schoongemaakt, zodat de rammelaartjes rustig en schoon kunnen herstellen.

Nu is het vooral belangrijk dat ze de komende dagen goed bijkomen. Als alles volgens verwachting verloopt, mogen de meeste koppeltjes binnenkort verhuizen naar hun nieuwe thuis.

Huppel en Nijntje, samen heerlijk aan het smikkelen

14 juli 2026

Even poseren... of toch niet!

Vandaag heb ik mijn camera weer eens tevoorschijn gehaald. Een paar koppeltjes hebben heerlijk in de schaduw buiten rondgehuppeld.

Stilzitten? Daar hadden de konijntjes duidelijk geen zin in! Gelukkig heb ik tussendoor toch een paar leuke foto's kunnen maken.

13 juli 2026

Deze koppeltjes zeggen hallo tegen hun toekomstige baasjes!

Gisteren is er ook weer een koppeltje uitgezocht. Op dit moment huppelen ze nog gezellig samen met hun moeder, maar volgende week gaan ze verhuizen naar hun tijdelijk verblijf.

Hun toekomstige baasjes hebben alvast namen bedacht: Huppel en Nijntje.

Ik vind het altijd zo leuk als de konijntjes al een naam hebben. Ik spreek ik ze hier nu ook gewoon met hun eigen naam aan.

Vanmorgen heb ik deze twee deugnietjes gefilmd

De babykonijntjes zijn inmiddels alweer 3 weekjes jong. Wat gaat de tijd toch ontzettend snel!

Ze beginnen steeds nieuwsgieriger te worden en ontdekken elke dag weer iets nieuws. Het blijft genieten om naar ze te kijken.

Een kleine quiz!

Weten jullie hoe babykonijntjes genoemd worden? Het antwoord is op mijn website te vinden. Laat maar eens weten of jullie het juiste antwoord hebben gevonden!

11 juli 2026

Deze hangoortjes zijn inmiddels 7 weekjes oud en wonen ondertussen lekker buiten

Vanavond, toen de zon bijna onder was en het lekker was afgekoeld, heb ik ze nog even heerlijk door het gras laten huppelen. Het blijft genieten om te zien hoe nieuwsgierig ze samen op ontdekking gaan.

Omdat ik veel tijd bij de konijntjes doorbreng, zie ik al goed welke konijntjes elkaar steeds weer opzoeken. Hoewel ze nu nog gezellig samen met hun moeder, broertjes en zusjes wonen, weet ik bijna zeker dat deze twee straks een heel leuk koppeltje zullen vormen. 

Ze zoeken elkaar steeds weer op en liggen regelmatig gezellig bij elkaar. Dat is voor mij vaak een mooi teken dat de kans groot is dat ze straks ook als koppeltje goed bij elkaar passen. Natuurlijk moet dat straks tijdens het koppelen nog wel bevestigd worden.

9 juli 2026

Lekker genieten van het gras

Vanmiddag heb ik de koppeltjes één voor één even lekker in het gras laten huppelen.

Het blijft mooi om te zien hoe verschillend de konijntjes reageren. De één gaat direct op onderzoek uit, terwijl de ander eerst rustig om zich heen kijkt voordat hij de eerste stapjes zet. En natuurlijk werd er ook heerlijk van het verse gras gesmikkeld.

Gelukkig had ik mijn telefoon bij de hand en heb ik van alle koppeltjes een paar leuke foto's kunnen maken.

Onder iedere collage staat in welk verblijf het koppeltje nu samen woont. Zo kun je jouw favoriete koppeltje de komende tijd gemakkelijk blijven volgen.

Nog even dit...

Ik krijg regelmatig de vraag of het een probleem is als een koppeltje na de verhuisdatum nog wat langer bij mij blijft, bijvoorbeeld omdat het toekomstige baasje op vakantie is.

Dat is helemaal geen probleem. De konijntjes mogen hier gerust wat langer blijven. Ik vind het juist fijn dat ze pas verhuizen wanneer er thuis alle tijd en aandacht voor hen is.

Wel vraag ik vanaf de verhuisdatum (11 weken oud, één week na de castratie) een bijdrage voor de verzorging en het verblijf. Deze bijdrage bedraagt €3,00 per dag per koppeltje.

Hiermee worden onder andere de voeding, bodembedekking, schoonmaak en de dagelijkse verzorging bekostigd. Natuurlijk zorg ik in die extra periode met net zoveel liefde en aandacht voor de konijntjes als daarvoor.

Meer informatie hierover vind je ook op de pagina Tarieven op mijn website.

7 juli 2026

Het eerste koppeltje is gereserveerd

Vanmiddag was het zover: het eerste koppeltje heeft een nieuw baasje gevonden!

Het blijft iedere keer weer een bijzonder moment wanneer iemand langskomt om een koppeltje uit te kiezen. Het is mooi om te zien hoe er rustig wordt gekeken, hoe de eerste indrukken ontstaan en hoe uiteindelijk het gevoel de doorslag geeft.

Ik wens het toekomstige baasje alvast heel veel voorpret toe. De komende weken mogen de konijntjes hier nog lekker verder groeien, aan elkaar wennen en samen een hecht koppeltje vormen. Daarna mogen ze verhuizen naar hun nieuwe thuis.

Ik heb er alle vertrouwen in dat deze twee een prachtige toekomst tegemoet gaan.

Samen smullen

Vanmorgen heb ik nog even een paar leuke foto's van dit koppeltje kunnen maken.

Het blijft mooi om te zien hoe ze steeds vaker samen op onderzoek uitgaan. Samen eten is vaak een goed teken; het laat zien dat ze zich steeds meer op hun gemak voelen in elkaars gezelschap.

5 juli 2026

Een nieuw begin

Gisteren heb ik deze twee bij hun moeder weggehaald en samen in een eigen verblijf gezet.

Dat is altijd weer een bijzonder moment. Vanaf nu gaan ze samen de wereld ontdekken en leren ze elkaar steeds beter kennen.

De eerste uren zijn vaak nog even wennen. Ze zoeken hun plekje, verkennen het verblijf en ontdekken rustig hoe de ander reageert. Dat hoort allemaal bij het proces.

Voor nu laat ik ze vooral lekker hun gang gaan. Ik ben heel benieuwd hoe hun band zich de komende dagen verder ontwikkelt. Hopelijk groeien ook zij uit tot een mooi en stabiel koppeltje.

Rustig aan wennen

Ook dit koppeltje is gisteren verhuisd naar een eigen verblijf.

In de eerste twee filmpjes zie je dat ze rustig samen op ontdekking zijn.

Het derde filmpje heb ik vanmorgen gemaakt. Ook nu zie je heel goed dat ze elkaar nog aan het aftasten zijn en dat het rammelaartje echt moet wennen aan de nieuwe situatie. Vooral voor hem is alles nog best spannend, wat heel begrijpelijk is, aangezien er veel is veranderd.

Ik geef ze daarom vooral de tijd om in hun eigen tempo aan elkaar én aan hun nieuwe omgeving te wennen. De eerste dagen vertellen vaak nog niet het hele verhaal. Ik ben benieuwd hoe hun band zich de komende dagen verder ontwikkelt.

3 juli 2026

Dit is een goede match!

Deze twee vormen inmiddels een heel mooi koppeltje. Ik zie ze regelmatig samen liggen en vanmiddag kon ik eindelijk een paar foto's maken. Dat ze zo dicht tegen elkaar aan ontspannen liggen, is een heel mooi teken. Natuurlijk blijf ik ze nog even goed observeren, maar ik heb er alle vertrouwen in dat dit een geslaagde match wordt.

Ook dit lijkt een veelbelovend koppeltje!

Ook deze twee zoeken elkaar steeds vaker op. Vooral het rammelaartje zoekt echt de nabijheid van het voedstertje op. Ze liggen regelmatig gezellig samen en dat is een mooi teken.

Ik wilde graag een foto maken waarop ze samen te zien zijn. Dat lukte even... totdat ze mij hoorden. Ze kwamen meteen nieuwsgierig naar voren gelopen om te kijken wat ik aan het doen was. Daardoor was hun knusse momentje helaas alweer voorbij.

Maar juist dat ik ze zo vaak samen zie, geeft mij het vertrouwen dat ook dit een heel mooi koppeltje aan het worden is.

Ook dit lijkt een geslaagd koppeltje!

Ook van dit koppeltje word ik erg blij.

Ze zitten regelmatig ontspannen bij elkaar en zoeken elkaars gezelschap steeds vaker op. Op de tweede foto zie je zelfs dat het rammelaartje het hoofdje van het voedstertje wast. Dat is een mooi teken dat ze elkaar vertrouwen en zich prettig voelen bij elkaar.

Natuurlijk blijf ik ze de komende tijd nog goed observeren, maar alles wijst erop dat ook dit een heel mooi en stabiel koppeltje aan het worden is.

Ook Julia is vandaag verhuisd

Ook heb ik vandaag Julia samen met één van haar zoons verhuisd naar een nieuw verblijf. Helaas ben ik helemaal vergeten om een foto of filmpje van hen te maken.

Julia is geboren in 2024 en is een geweldige moeder geweest. Vorig jaar heeft ze twee nestjes grootgebracht en ook dit jaar heeft ze weer twee prachtige nestjes met veel liefde verzorgd.

Ondanks dat Julia mooie en lieve nakomelingen heeft, heb ik toch besloten om haar samen met één van haar zoons als koppeltje te gaan verkopen.

Als fokker moet ik soms keuzes maken. Ik kan helaas niet alle konijntjes zelf houden, hoe graag ik dat soms ook zou willen. Door af en toe afscheid te nemen van een voedster, ontstaat er weer ruimte voor een nieuwe generatie. Zo kan ik blijven werken aan gezonde, sociale hangoorkonijntjes en de kwaliteit van mijn konijnenwereld behouden.

Ik weet zeker dat Julia samen met haar zoon een heel fijn thuis verdient, waar ze nog jarenlang van elkaar én van hun nieuwe baasjes kunnen genieten.

1 juli 2026

Een mooi begin

Vanmorgen trof ik dit koppeltje heerlijk tegen elkaar aan, samen in dromenland. Dat is altijd een mooi teken om te zien.

Ik merk wel dat het voedstertje nog even moet wennen aan haar nieuwe maatje. Dat is heel normaal; ieder konijntje verwerkt een nieuwe situatie op zijn eigen tempo.

De rammelaar daarentegen voelt zich helemaal op zijn gemak. Hij lijkt het allemaal prachtig te vinden en geniet zichtbaar van zijn nieuwe gezelschap.

Voorlopig ziet het er veelbelovend uit, maar ik blijf ze de komende dagen natuurlijk goed in de gaten houden.

Even aftasten

Het verblijf ligt inmiddels vol met keuteltjes. Dat hoort er helemaal bij! Konijntjes laten op deze manier weten dat het verblijf ook een beetje van hen is.

Je ziet ook dat ze elkaar nog echt aan het aftasten zijn. Af en toe zoeken ze elkaar op, daarna nemen ze weer even afstand. Dat is heel normaal tijdens de eerste dagen van een koppeling.

Ik geef ze vooral de tijd om elkaar rustig te leren kennen. Hopelijk groeit dit de komende dagen uit tot een hecht en stabiel koppeltje. Ik ben benieuwd wat ze mij de komende dagen nog gaan laten zien.

30 juni 2026 

De eerste koppelingen zijn gemaakt!

Vandaag heb ik besloten om alvast voorzichtig met de eerste koppelingen te beginnen. Volgende week worden opnieuw hoge temperaturen verwacht en de babykonijntjes zijn inmiddels ruim 7 weken oud. Daarom leek dit een mooi moment om te kijken of de eerste maatjes elkaar konden vinden.

Vandaag heb ik de drie voedsters van Bibi gekoppeld aan hun toekomstige rammelaartjes.

Het blijft iedere keer weer bijzonder om te zien hoe zo'n eerste ontmoeting verloopt. Sommige konijntjes zoeken elkaar direct op, terwijl andere eerst rustig de tijd nemen om elkaar te leren kennen.

Natuurlijk is het nu nog even afwachten. De eerste dagen zijn belangrijk en pas over een paar dagen kan ik met zekerheid zeggen of de koppelingen echt geslaagd zijn.

Ik houd jullie natuurlijk op de hoogte!